Krajobraz łasi się jak pies - 

To wieczór po nielekkim dniu, 

Autobus stanął, 

Możesz wysiąść, wejść, 

Lecz Anna już nie mieszka tu, 

Lecz Anna już nie mieszka tu. 



Za rzekę, w cień starych drzew 

Pobiegła kiedyś środkiem dnia - 

Muzykę wzięła z sobą, jakiś wiersz, 

Drobiazgów parę, parę zdjęć, 

Sukienkę lekką tak jak mgła. 

Czy teraz jej łatwiej żyć, 

Czy nie tnie w twarz poranny chłód, 

Pomiędzy nami, odkąd nie ma jej, 

Zwykłego ciepła mniej i mniej, 

I gorzki bywa nawet miód. 

I gorzki bywa nawet miód. 



Kochała kruche trawy źdźbło, 

Wierzyła w dźwięk trącanych strun, 

Nic więcej o niej 

Ci nie powiem, bo- 

Bo Anna już nie mieszka tu, 

Bo Anna już nie mieszka tu. 



Za rzekę, w cień starych drzew...


Byłeś ty i byłam ja,

Był nasz świat,

Świat, został sam.

Teraz cóż, nie znajdziesz go,

Dla nas już się skończył,

Inni znajdą, zmienią sens.



Bawimy się w życie -

- Życie nami bawi się.

Co czego odbiciem,

Co jest prawdą, a co snem.

Każdy z nas chce



Mieć dla siebie

Jakiś świat.

Gdzie mamy iść,

By znaleźć

I każdemu dać?

Bawimy się w życie..